Ne güzel şiirdir o, Cahit Külebi ' nin Hikâye ' si...

Benden de günümüze dair nazire:

Benim doğduğum köylerde
Facebook yoktu...
Paylaşımlarımı laykla biraz...
Benim doğduğum köylerde
Tiktok yoktu...
Akşamları sohbet edilirdi çok
Bakma bin türlü şaklabanlığıma
Beni dinle
Beni onayla
Egomu okşa biraz...

Cidden bizim doğduğumuz metropollerde neler var ?
Neler var ?
Samuray kılıçlı psikopat çocuklar var...
Envâi çeşit manyak ve manyaklık -Mania mı diyeydim ? Kibarcası -
Bilemiyorum...
Ben seninle aynı yöne bakmıyorum , aynı yöne gitmiyorum dediği için çocuğunun önünde öldürülen anneler var...
Var oğlu var...
Heybemizde neler var ?
Empati eğitimi yok örneğin...
Olsa ne güzel olur , değil mi ?
Yolda yürüyen kıza yumruk atan Tıp öğrencisi iyi test çözüyordu , çözüyordu fakat kimseye hem de hiç sebepsiz olarak yumruk atmamayı bilmiyordu misâlen...
Hani kendisi bisikletle ofisine giden yeşilci hümanist ülkeler var ya bizdeki her tür terörü finanse etmek gibi minnak kusurları olan...
Bilgisayar oyunları...
Zihin kontrolü adına tüm filmler & diziler...
Kültür dezenformasyonuna dair modadan sanata spora her şey...
Her şey altını boş bırakmadıkları taşlardan işte...
Bizde ne var bunlara karşılık?
Aile...
Ailenin altı da mayın tarlası, dinamit yuvası olmuş çoktan...
Herkesin elinde bir ekran...
Herkesin önünde farklı bir dünya...
Kimi örümcek korktun mu aslan korktun mu diyen müptezelleri izliyor gün boyu...
Kimi zekâlara ziyâfet (!) türlü türlü şaklabanlık...
Kimi yalan haber deryasında kaybolmuş...
İşte empati eğitimi diyeceğim şifâ niyetiyle...
Bir çiçeğe su vermenin tadı...
Yahud...
Bir kimsesize halini hatrını sormanın zevkini bilseler...
Bunu yaşasalar sistemli olarak ister proje olarak ister not için..
Zamanla içselleşir inşallah...

Hem aile bahsinde rahmetle anıp kendisini , Sezai Karakoç ' a sözü bırakarak tefekkürlük bir an diliyorum hepimize...
Rövanş peşinde koşmadan- KK ' nin helalleşmesinin bilinçaltımda zuhuru bu galiba :))) - huzurlu sağlıklı mutlu yarınlar diyorum Rabb' imden...

" Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz...

Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı Günlere geldim bunu bana öğretmediniz..."

Sezai Karakoç

Nüket Belsan Taşören