Kızıl diziler el, kol kesme, kız çocuklarını ötekileştirme, eğitim hakkını gasbetme sebebi olarak hep İslam'ı, şeriati işaret ederken Satanizm ve Siyonizm gürül gürül kafa, kol, gövde, bacak kopartıyor. Kadınları erkeklerin ayinlerine seçilmiş kurbanlık koyunlar haline getiriyor. Lakin suçlu ve sorumluların şeytana tapıyor olmaları ne senaristleri ne de yazarları endişelendiriyor. Bu konuyu yazma gereği bile duymuyorlar.

 

Tüm kadınların çıplak ve özgür olması için mücadele veren, mayoyla sahneye çıkan popçular, şimdi yolda yürümekten bile korktuğunu söylüyorlar. Bu kadınlar düne kadar hiçbir şeyden korkmuyorlardı oysa. 

 

Satanizm ritüllerinin sembolleri İBB konserleri ve sergilerinde matah bir sanatmış gibi yer alıyor. Okullarda seccade, mescit gördüğünde laik atak geçirip "Böyle rezalet olmaz " diye zıp zıp zıplayan, kür kür kükreyen modern, seküler aydınlar, konu şeytani inanç ve ayinler olunca hiç rahatsızlık duymuyorlar. Gençlerin uyuşturucu, kan, kesilmiş kafa ve bedenlerle ayin yapması sol gazetecilerden hiç kimseyi endişelendirmiyor. Erkek bir aktrisin sanat sanat içindir diyerek çekmiş olabileceği bir filmde elinde satırla kesik bir kadın başıyla poz vermesini ünlü komedyen "Kendisi çok çok üzgün zaten." diyerek savunuyor. Gişe, hasılat hesapları yapılırken filmlerin toplumda yansımaları, dönüşleri nasıl olacak yine hiç hesapta yokmuş, onu da anlamış olduk.

 

22 yıldır iktidar olan muhafazakarların İslam dinini, Müslümanların 28 Şubat'ta yaşadığı acıları, günümüzde laiklerin İslam'a ve mazlum coğrafyaya bakışını, LGBT, pedofili ve satanizm tehlikesini, Yahudilerin Gazzeli mazlumlara uyguladığı soykırımı, işkenceleri etkili, güzel bir diziyle anlatamamaları öyle büyük bir acziyet ki. Teknofestler, ihalar, sihalar takdir edilesi gelişmeler. Ancak toplumu, heykelin füzeden, uçaktan, silahtan daha mühim bir icat olmadığını anlayabilecek bir seviyeye ulaştırmak gerekiyor. Bu da eski Yeşilçam filmlerinin bağnaz sakallı hocayı, aydın ışıklarıyla döven laik öğretmen klişesinden kurtarıp hakikati göstermekle mümkündür. Sanatı, sinemayı, çizgi filmleri, medyayı, sosyal medyayı etkili kullanamayan taraf ağzıyla kuş tutsa, gece gündüz çalışsa tüm emekler yok hükmünde kalıyor. 

....

 

Yaz tatilinde naçizane 3.kitabımı tamamladım ve yayımladım. Kitabın adı, Akif'in Maceraları (Akif Surelerin Anlamlarını Öğreniyor). Çocuklar için yazdığım ikinci kitabımdı bu. Önce küçük oğlum sonra tüm çocuklara öykü tadında benden birkaç nasihat kalsın istedim. Akif Peygamberleri Öğreniyor'u 8-11 yaş grubu için, Akif'in Maceraları'nı ise 10-15 yaş grubunun sıkılmadan okuması için yazdım. İnşa Allah onlar için hayati önem arz eden konuları eğlenerek öğrenirler ve farkındalıkları artar. Bu kitapları çizgi filmlerle televizyona aktarmak ve daha fazla çocuğa ulaşmasını sağlamak da mümkün. Yapımcı arkadaşlar kitaplarımızı iyice bir incelesin ve değerlendirsin derim...