Başka bir insanın dramına durup zaman ayırıp içtenlikle baktınız mı bugünlerde hiç ? Çiçek satan bir çocuk ışıklarda ? Suriye' de çocukluğunu bırakıp gelmiş gözlerimize büyük büyük bakan, mesela... Köyü yakıldığı için kendini İstanbul varoşlarında bulmuş kadın...

Ezilmiş, hor görülmüş, toplumun üvey evladı olan... Fal bakan Roman göçebe kadın, dünyanın yükü bizlerden daha mı hafif ne omuzlarındaki, nasıl da gülümsüyor altın dişleriyle umarsız?

Evlatları tarafından huzurevinde unutulmuş, hatıralarıyla başbaşa adam... Yalnızlığını sürekli konuşarak paylaşan, tanımadığı insanlarla... Ya da çok varlıklı bir insan , onun imtihanı da ayrı... Sevgisiz kalmış fildişi kulesinde, çaresiz... Pek çok manzara var penceremizden görünen bakmaya üşendiğimiz...

Hep dünya çevremizde dönüyor sanıyoruz ya, ondan bu mutsuzluğumuz, ondan bu telaşımız, bitmek bilmeyen kavgamız...

Siyasette sporda sanat dünyasında hani bu pencereleri değiştiriversek arada... Galatasaray yöneticisi Fenerbahçe ' ye geçse bir süre... Bir süre ülke, Kılıçdaroğlu ' ndan sorulsa... Metin Feyzioğlu Diyanet İşleri Başkanı olsa bir günlüğüne... Hep öğretmenleri eleştiren veli, öğretmen... Müdürleri eleştiren öğretmen, müdür olsa... Bir öğrenci de Milli Eğitim Bakanı... Hayal ettiğimizde, empati yaptığımızda daha kolaylaşacak her şey... Makosenlerini giyip biraz yürüyelim karşı tarafın; Kızılderililer ' in dediği gibi... Sonra yargılayalım hiç haddimiz olmadığı halde başkalarını...

Nüket Belsan Taşören