Gündemi sarsan bir haber üzerine herkes gibi bende köşemden bir şeyler söylemek istedim.Beyoğlu karakoluna saldırı.Ama tabi görünen Beyoğlu karakoluna saldırı olayın iç yüzünü konuşmak istiyorum.
Artık yok bombalı saldırı olmuş,Hakkari’de 10 tane şehit,Bingöl’de bomba patladı 3 kişi öldü.Bu ve bunun gibi haberlerden sonra insanların derin bir iç çekerek Allah bizim evladımızı bağışlasın deyip ertesi gün al bayraklı elbisesiyle evine geri dönen yavrusunu kucaklamasını görmek istemiyoruz artık.
Akıllara gelip dudaklardan dökülen o soruyu bir de ben sormak istiyorum buradan.Daha ne kadar can yanacak,daha kaç ocağa kor düşecek,kaç karakola daha ateş açılacak bunun artık çözümlenmesi gerekiyor
Türkiye insanı,türküyle,kürdüyle,lazıyla,çerkeziyle bunu hak etmiyor.Artık barışın lüks olduğu bir ortamda yaşamak istemiyor insanlar.Burada sorumlunun kim olduğu değil sorunun nasıl aşılması gerektiği konuşulmalı,bireyleri ya da kurumları suçlamayı bırakıp el ele verip ‘’biz kurduk biz kurtaracağız’sloganıyla bir şeyler yapılma zamanıdır.
Başta da söylediğim gibi konu Dolapdere saldırısı değil.Konu yıllardan beri süregelen terör saldırısı,terör kalleşliği,terör acımasızlığı.Her ülkenin makus kaderi olmuştur terör belası aslında özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin ABD’deki El-Kaide,İspanya’daki Eta terör örgütü hemen aklıma geliveren örnekler.Ama tabi,terör her yerde var diyerek kendimizi de teselli etmenin bir anlamının olmayacağı kanaatindeyim.
Terörün bitirilmesi için neler yapılabileceğini bizler halk olarak hep tartışırız.Herkes farklı bir görüş öne sürer ama sonuç nedir?Gene onlarca bombalı saldırı,gene onlarca şehit...
Bir gün gelecek bizler de terörsüz huzurlu bir sabaha uyanabilecek miyiz acaba?
Umarım uyanırız bugün olmasa da yarın,yarın olmasa bile öbür gün bir gün elbet bu ülke hak ettiği refaha kavuşacaktır diyerek bugünkü yazımı noktalıyorum.
Esenlikle Kalın…