Dünya güneşin çevresinde elips şeklindeki bir sanal çemberin (veya yörüngenin) üzerinde dönermiş.
Bu yörüngenin güneşe uzak olduğu üst ve alt çizgilerde seyrederken dünya buzul devirlerini yaşarmış.
Örneğin bu buzul devirlerinden birinde, sular donduğu için denizler 200 metreye yakın alçalmışlar.
İlk insanlar Avustralya ve Yeni Zelanda'ya Asya kıyılarından yürüyerek gitmişler. Britanya adası ile Avrupa kıtası arasında deniz yokmuş.
Yörüngenin güneşe yakın olduğu yan çizgilerde ise, dünya kavrulurmuş. O dönemlerde mesela Britanya nehirlerinde timsahlar varmış.
Şimdi Türkiye gibi tüm Avrupa'yı etkisi altına alan karlı ve soğuk hava yüzünden "Yine buzul çağı mı başlıyor"içerikli meteorolojik spekülasyonların başladığına tanık olmaktayız.

Buzul çağı mı?
Bilelim ki yukarıda sözünü ettiğim meteorolojik çağ değişimleri 400 bin yılda bir oluyor.
Yani "Buzul çağı mı geliyor" benzeri endişelere kapılmadan, karın ve kışın tadını çıkartalım.
Çünkü içinde bulunduğumuz şubat, iki ay sonra başlayacak "Bahar"ın habercisidir.
Ne yaparsanız yapın kıştan sonra bahar, daha sonra da yaz gelecektir.
Dün Zaman'da Beşir Ayvazoğlu, Ahmet Hamdi Tanpınar'a da atıfta bulunarak, bu değişmez döngüyü pek güzel hatırlatmıştı.