CHP Kurultayı vesilesiyle, Kılıçdaroğlu ismi de sık sık gündeme geliyor. Meselâ ben, bir gün önce eski Genel Başkanı'na gidip aday olmayacağını söyleyen, ertesi gün Önder Sav'ın kanatları altında Genel Başkanlığa soyunan bir siyasetçinin samimiyetine hiç inanamam. Üstelik o ziyaretinde, "Uygun görürseniz Genel Merkez'de çalışırım"dediği, Mustafa Özyürek, Onur Öymen ve Önder Sav'ın da MYK'da bulunup bulunmayacağını sorduğu, Baykal'ın "Onları da düşünüyorum" demesi üzerine "O zaman ben bu grupta olamam"diye çekincesini ortaya koyduğu Yılmaz Ateş'ten naklen biliniyor. Yılmaz Ateş bir başka bilgi daha veriyor: "İnan Kıraç bir süre önce Özyürek, Öymen ve Sav'ın yönetimden uzaklaştırılmasını Baykal'a tavsiye etmiş ama kabul ettirememişti."
Gördüğüz gibi samimiyetsizlik daha da perçinleniyor. MYK'da birlikte olmak istemediği Önder Sav'ın kanatları altında Genel Başkanlığa seçiliyor, ilk fırsatta onu tasfiye ediyor. Kendisini Genel Başkanlığa seçen ve istediği Parti Meclisi'ni de göreve getiren delegeleri ötekileştirmesi, uzaklaştırması da, Kılıçdaroğlu'nun hep aynı yolun yolcusu olduğunu gösteriyor. Yani dere yatağında akıyor.